يك روز در نزد پروردگار تو مساوى با هزارسال است . پس اينكه پيغمبر فرمود : اگر امت من صالح باشند يك روز مهلت دارند و اگر فاسق باشند نيم روز ، يعنى اگر صالح باشند هزارسال باقى خواهند بود و اگر فاسق باشند پانصد سال . اين ابوالفضل گلپايگانى كه از آن شيّادهاى درجهء اول است ، بعد مىگويد : اين حديث پيغمبر راست است ، چرا ؟ براى اينكه اين امت كه فاسق شد ، صالح بود و هزارسال هم بيشتر عمر نكرد زيرا تا سنهء 260 - كه سال رحلت حضرت امام حسن عسكرى است - دورهء نزول وحى است ، چون ائمه هم همان وحى را بيان مىكردند . اين دوره ، به اصطلاح همان دورهء انبساط اسلام است . از زمان وفات امام حسن عسكرى بايد گفت كه عمر امت شروع مىشود ؛ همان سال ، سال تولد امت است . از سال 260 كه آغاز عمر امت است ، هزار سال بگذرد چقدر مىشود ؟ 1260 ، سال ظهور « باب » . پس پيغمبر فرمود كه اگر امت من صالح باشد هزارسال عمر مىكند ( يعنى بعد از هزارسال كس ديگرى دينى آورده دين مرا منسوخ مىكند ) و اگر فاسق باشد پانصد سال . براى اينكه اين حديث را پيدا كنم اول خودم بحار را گشتم ، پيدا نكردم . ديدم آقا ميرزا ابوطالب دو سه ورق دربارهء اين حديث توجيه مىكند و مىخواهد به گلپايگانى جواب بدهد . باور كرده كه چنين حديثى وجود دارد . چون در كتاب گلپايگانى ديده ، باور نكرده كه اين را گلپايگانى از خودش جعل كرده باشد . من هرچه گشتم ديدم چنين چيزى پيدا نمىشود . يك چيزى ديدم در بحار از كعب الاحبار نه از پيغمبر ، آن هم به يك عبارت ديگر كه : در زمان مهدى عليه السلام ، در زمان رجعت ، افراد مردم اگر آدمهاى خوبى باشند هركدام هزارسال عمر مىكنند و اگر آدمهاى بدى باشند پانصد سال . اين حديث را كعب الاحبار گفته و دربارهء آدمها هم گفته است . ابوالفضل گلپايگانى گفته اين را پيغمبر گفته است نه كعب الاحبار . از بس اين موضوع عجيب بود من به آقاى دكتر توانا - كه اطلاعات زيادى دربارهء بهائيها دارند - تلفن كردم ، گفتم : يك چنين جريانى است ، اين كتاب ابوالفضل گلپايگانى اين‌طور مىگويد و كتاب ميرزا ابوطالب اين‌طور مىگويد ، شما در اين زمينه مطالعه داريد ، من هرچه در بحار گشتم چيزى پيدا نكردم جز همين حديث . گفت : راست مىگوييد ، جز اين حديث كعب الاحبار تمام از مجعولات است . اينها مىرساند كه مسامحه كارى در كار دين چقدر بد است . آن حرف ابوهريره